Λίγο πριν τις γιορτές βρεθήκαμε με έναν συμπολίτη μας που έγραψε ιστορία στο τοπικό ραδιόφωνο ως ιδιοκτήτης του ραδιοφωνικού σταθμού Στούντιο ΄20 αλλά και ως παραγωγός μουσικών εκπομπών, τον Τάκη Βλαχάκη ο οποίος μας έδωσε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη.
1.Από όλη την πορεία που έχεις εγγράψει ως ραδιοφωνικός παραγωγός στα fm ποιες συνεντεύξεις έχουν χαραχθεί στη μνήμη σου και γιατί;
Ιδιαίτερη αγάπη τρέφω στον Πασχάλη Τερζή με τον οποίο είμαι συναισθηματικά δεμένος. Συνεντεύξεις που έχουν χαραχθεί στη μνήμη μου είναι αυτές με το Γιώργο Δασκουλίδη, το Νίκο Κουρκούλη, το Σπύρο Σπυράκο ο οποίος παρουσίασε και τον πρώτο του δίσκο ‘Αχ και νάξερες’ στο στούντιο μας. Επίσης το Γιώργο Γιασεμή που με βοήθησε να κάνω συνεντεύξεις και με άλλους καλλιτέχνες. Κυάμος, Μπάσης, Χατζηγιάννης και πολλοί άλλοι με την παρουσία τους στο Στούντιο ’20 έγραψαν την ιστορία του.
2.Μίλησέ μας για τη συνεργασία σου με το Νίκο Βουρλιώτη και το παρασκήνιό της.
Όταν οι Going through ήρθαν στην πόλη μας για να παρουσιάσουν τον πρώτο τους δίσκο μου τηλεφώνησε ο Νίκος Ελευθερίου και με ρώτησε πότε ήθελα να τους παρουσιάσω. Του απάντησα στις έξι και εμφανίστηκαν ο Βουρλιώτης με μαύρο τζόκινγκ και ο Μιχάλης Αθανασίου με μαύρο μπουφάν. Στη διάρκεια της συνέντευξης εκτός αέρα μου πρότειναν με επιμονή του Νίκου να συμμετέχω στο δεύτερο δίσκο που ετοίμαζαν. << Εγώ έχω ωραία φωνή για ταβέρνα>> είπα και έβαλα τα γέλια. << Άσε τη φωνή πάνω μας… αυτό που μας νοιάζει είναι αν εσύ θέλεις να συμμετέχεις>>. Στην επίμονη ερώτηση μου για το τι θα πει η εταιρεία οι Going through μου απάντησαν να μη με απασχολεί τίποτα και ότι αυτοί θα τα ρύθμιζαν αν η απάντηση μου ήταν θετική. Είπα το ναι και γεννήθηκε αυτό το κομμάτι. Στη συνέχεια τους πρότεινα να κάνουμε ένα βίντεο κλιπ για να δείξουμε την καθημερινότητα των ΑΜΕΑ. Βέβαια δε το πρότεινα για να προβάλω το πρόσωπο μου γιατί η πρόθεσή μου ήταν αυτή: να δείξω την καθημερινότητα των ΑΜΕΑ.
3.Από την πείρα σου πώς βλέπεις την πορεία του ραδιοφώνου στην εποχή της κρίσης;
Ειδικά στην πόλη μας το ραδιόφωνο έχει χάσει την αίγλη του. Από τη μια τα Αθηναϊκά ραδιόφωνα έχουν εκτοπίσει τα τοπικά και εν μέρει υπάρχει φίμωσή τους από τα μεγαθήρια της πρωτεύουσας. Παράλληλα οι τοπικοί παραγωγοί δεν κάνουν τις παραγωγές που θέλουν. Αποτέλεσμα να μην ακούγονται πλέον εκπομπές με τον καταιγισμό και το συντονισμό που τις χαρακτήριζε παλιότερα. Από την άλλη έχει χαθεί η επικοινωνία του ακροατή με το ραδιοφωνικό σταθμό καθώς η ζωντανή τηλεφωνική επικοινωνία έχει αντικατασταθεί από τα sms και τους σύγχρονους τρόπους της τεχνολογίας. Οι παραγωγοί των ραδιοφωνικών εκπομπών δεν είναι κοινωνιολόγοι ή ψυχολόγοι για να δίνουν συμβουλές για τη ζωή, το χωρισμό, τις ανθρώπινες σχέσεις. Πρέπει να βρεθεί ένας βατός, ουσιαστικός τρόπος επικοινωνίας ακροατή-παραγωγού που θα δώσει πλεονέκτημα στο ραδιόφωνο.
4. Πες μας μερικά πράγματα για σένα και το πώς ξεκίνησε το μαγικό ταξίδι στα ερτζιανά;
Το Σεπτέμβρη του 1978 νοικιαζόταν ένα τριάρι δίπλα μας και ένα ζευγάρι από το Αγρίνιο το είδε και ήρθε να εγκατασταθεί. Μέσα στα πράγματά τους είχαν ένα ΑΚΑΙ στερεοφωνικό και μικρόφωνο και νομίσαμε ( μαζί με τον αδελφό μου ) ότι ήσαν τραγουδιστές. Όταν μας επισκέφτηκε για να μας γνωρίσει με είδε με ένα ραδιοφωνάκι και με ρώτησε αν ήθελα να ασχοληθώ με το ραδιόφωνο. Ο ίδιος θα μου έφερνε πομπό για να βγαίνω στα μεσαία. Πείθω τη μητέρα μου για να αλλάξει τη γνώμη του πατέρα μου που είχε ενδοιασμούς μήπως διαταραχτούν οι συχνότητες των σταθμών και πληρώσω πρόστιμο και όλο αυτό έχει κοινωνικό αντίκτυπο για μας. Όμως είχα ανάγκη επικοινωνίας με τον κόσμο και να περνάω την ώρα μου. Έτσι συμφώνησαν οι γονείς μου και οργανώθηκε ο σταθμός. Το πρώτο στούντιο ήταν στην κουζίνα του σπιτιού μου πίσω από τον υπολογιστή και πάνω από το πλυντήριο η κονσόλα του. Τα καλώδια τα συνέδεαν με ένα μικρό κασσετόφωνο. Ο Αλέκος Κακαρίδης, ο άνθρωπος που με βοήθησε να στήσω το σταθμό, δεν περίμενε ότι θα είχε τόση απήχηση στον κόσμο γιατί το τηλέφωνο δε σταματούσε να χτυπάει από τις 5 το απόγευμα μέχρι τις 9 το βράδυ όσο έπαιζε το πρόγραμμά μας. Το πρώτο μικρόφωνο δε, ήταν μια κάψα τηλεφώνου και το συνέδεαν με το κασσετοφωνο. Όταν το πλυντήριο έμπαινε σε λειτουργία γινόταν αποσύνδεση της υποτυπώδους κονσόλας. Και έτσι έγινε η πρώτη μαγιά του Στούντιο ’20 .
Μπορεί να σου αρέσoυν επίσης
5. Ως άτομο με ειδικές ικανότητες πώς κρίνεις τη στάση της πολιτείας απέναντι στα άτομα με αναπηρία;
Δεν μπορείς να λειτουργήσεις αυτόνομα. Χρειάζεται να συνοδεύεσαι πάντα από κάποιον για να σε βοηθάει στις μετακινήσεις οι οποίες είναι γεμάτες εμπόδια που δυσχεραίνουν ή είναι απαγορευτικά για να φέρεις σε πέρας οποιαδήποτε προσπάθειά σου εκτός σπιτιού. Αποκλείεσαι από απλά πράγματα όπως το να πας για ένα καφέ ή στο γιατρό και πρέπει να γίνεις επαίτης παρακαλώντας για συνοδό. Λες και τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι πλεονέκτημα συγκεκριμένης κατηγορίας πολιτών και ανθρώπων.
6. Πόσο ένα άτομο με αναπηρία γίνεται αποδεκτό από το κοινωνικό σύνολο; Θεωρείς ότι υπάρχει κοινωνικός ρατσισμός;
Ο κόσμος είναι απληροφόρητος και προκατειλημμένος. Η υγεία και οποιαδήποτε κατάσταση του ανθρώπου δεν είναι δεδομένη. Όλοι θέλουν να είναι καλά. Όμως μπορεί να συμβεί οτιδήποτε και τότε κάποιος να βρεθεί σε μια άλλη κατάσταση. Αυτό δε σημαίνει ότι αυτόματα χάνει τα δικαιώματα του, το περιβάλλον του και μπαίνει στο περιθώριο σαν παρίας. Δικαιούται να συνεχίσει τη ζωή του όπως όλοι γύρω του. Απλά οι ανάγκες του διαφέρουν και χρειάζονται κάποιες συνθήκες για να τις καλύψει. Αυτό είναι υποχρέωση της πολιτείας και των φορέων οπότε τότε γίνεται λόγος για ισότιμη αντιμετώπιση κάθε πολίτη.
7.Τι είναι αυτό που σου δίνει το αισιόδοξο χαμόγελο στη ζωή σου;
Η αγάπη της μητέρας μου και κάποιων φίλων όπως εσύ που έμειναν στο περιβάλλον μου όταν έκλεισε ο σταθμός και έσβησαν τα φώτα της σκηνής για μένα. Γιατί όσο λειτουργούσε το Στούντιο ΄20 με έπαιρναν τηλέφωνο, με έκανα παρέα, περνούσαμε όλοι ωραία. Τώρα είμαι ο κύριος κανείς. Νιώθω σαν να μην έχω κάνει τίποτα, σα να μην πρόσφερα τίποτα. Δεν επικαλούμαι τον οίκτο κανενός απλά με πονάει μέσα μου, είναι ένα παράπονο. Και αυτό το καταλαβαίνουν μερικοί όπως εσύ και η μητέρα σου που ήταν παραγωγός εκπομπής παρουσίασης βιβλίων και έντεχνου τραγουδιού στο σταθμό μου. Με ζήσατε από κοντά και γνωρίζετε τον αγώνα μου και την προσφορά μου στην ιστορία του τοπικού ραδιοφώνου. Ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου έδωσες να μιλήσω για τη μεγάλη μου αγάπη, το Στούντιο ΄20 και για μένα. Καλή Χρονιά εύχομαι σε όλο τον κόσμο!!!
Μπορεί να σου αρέσoυν επίσης
*Τάκη σε ευχαριστούμε που δέχτηκες να μιλήσεις στο ΡΗΤΟ-ΑΡΡΗΤΟ για το ραδιόφωνο αλλά και να θίξεις σημαντικά κοινωνικά θέματα. Ας κλείσουμε με την ευχή σου για μια Καλή Χρονιά!