Συνέντευξη Γιώργου Γεροντιδάκη

nikos
Απnikos
13 λεπτά ανάγνωσης

1.Η ελληνική  κοινωνία  τα  τελευταία  χρόνια  πλήττεται  από  άσχημα  γεγονότα  όπως  παιδοκτονίες,  γυναικοκτονίες,  βιασμούς,  οπαδική  βία,  έμφυλη  βία,  πολλαπλούς  ταυτόχρονα  θανάτους, σχολική  βία  και  γενικότερα  βία. Πού  οφείλεται  αυτό  κατά  τη  γνώμη  σας;;; Μπορεί  να  γίνει  κάτι  αποτελεσματικό;;;

Αυτό  που  λείπει  σήμερα  από  την  εποχή  μας  είναι  η  ανθρωπιά  στοιχείο  πολύ  απαραίτητο  και  ζητούμενο  των  ημερών  μας  μπροστά  σε  όλη  αυτή  τη  βία  που  πλήττει  την  κοινωνία  μας. Η  βία  βέβαια  δεν  είναι  μια  αρρώστια  που  θεραπεύεται  με  ένα  χάπι,  με  μια  αντιβίωση. Αυτή  τη  στιγμή  βρισκόμαστε  σε  εμπόλεμη  κατάσταση  και  δεν  ξέρουμε  τι  μας  ξημερώνει. Από  την  άλλη  δεχόμαστε  από  παντού  μόνιμα  βία  και  από  τις  ειδήσεις  των  ΜΜΕ  και  με  το  διαδίκτυο  να  βοηθάει  στην  εξάπλωση  τους. Ζούμε  μια  σκληρή  εποχή. Δουλεύουμε  βέβαια  πολλές  ώρες  την  ημέρα  και  δεν  έχουμε  χρόνο  για  τον  εαυτό  μας  και  επομένως  ούτε  και  για  τους  άλλους. Είναι  πολλοί  οι  παράγοντες  για  όλο  αυτό  το  φαινόμενο  της  βίας.  Δεν  ξέρω  αν  υπάρχει  θεραπεία  γι’ αυτό.

2.Υπάρχουν  ιδιαίτερες  ευαισθησίες  σε  έναν  καλλιτέχνη;;;  Πόσο  και  πώς  τον  επηρεάζουν  στην  προσωπική  και  την  επαγγελματική  του  ζωή;;;

Ο  επαγγελματίας  μαθαίνει  να  διαχωρίζει  τα  πράγματα  που  κάνει  στη  δουλειά  του  από  αυτά  που  κάνει  στην  πραγματική  του  ζωή. Αυτό  που  είναι  το  όμορφο  είναι  μια  συνδιαλλαγή  ερωτήσεων  και  απαντήσεων  που  θέτεις  καθημερινά  εσύ  στο  ρόλο  και  με  έναν  τρόπο  που  πρέπει  να  το  παίξεις  εσύ  και  να  απαντήσεις. Και  είσαι  σε  μια  άτυπη  συζήτηση  ιδίων  τρόπων  που  παράλληλα  καλυτερεύουν  ή  περνάνε  κάποιες  δοκιμασίες  μέσω  ενός  ρόλου. Όχι  όμως  όταν  αυτό  τελειώσει,  η  δουλειά  σου  πρέπει  να  γίνει  η  πραγματική σου  ζωή. Ο  καλλιτέχνης  βέβαια  επηρεάζεται  ψυχολογικά  κυρίως  από  μια  βαριά  σκηνή. Πιθανόν  να  την  κρατάω  για  κάποιες  ώρες  ή  ίσως  κάποιες  μέρες  αλλά  δε  με  επηρεάζει  στην  πραγματική  μου  ζωή   γιατί  έχω  μάθει  να  τα  διαχωρίζω. Αυτό  που  είναι  πολύ  ωραίο  σ’ αυτό  το  επάγγελμα  είναι  αυτή  η  διαδικασία  που  χρησιμοποιείς  τον  εαυτό  σου.

3.Ποιο  είναι  το  στάτους  του  καλλιτέχνη  σήμερα  στην  Ελλάδα,  μέσα  στο  χώρο  της  τέχνης  και  στην  κοινωνία;;;

Πρέπει  να  εδραιώσουμε  τη  θέση  μας  γιατί  στη  συνείδηση  του  κόσμου  είμαστε  πολύ  ψηλά,  ίσως  όχι  τόσο  ψηλά  από  την  κοινωνία. Αλλά  θεωρώ  ότι  πρέπει  να  θέσουμε  ήδη  το  στάτους  που  πρέπει  να  έχουμε  και  να  μην  το  αφήσουμε. Πρέπει  να  το  κερδίσουμε. Βλέπω  τα  θέατρα  γεμάτα  και  στον  κόσμο  να  αρέσει  το  θέατρο  και  να  αγαπάει  τους  ανθρώπους  που  θα  παίξουν  για  εκείνον. Είναι  στοιχεία  αυτά  που  δείχνουν  πόσο  σημαντικά  είναι  και  για  μας  τους  ίδιους  όλο  αυτό  που  κάνουμε. Για  τους  ανθρώπους  που  θα  αλλάξει ίσως  κάτι  στη  ζωή  τους  μετά  από  μια  δουλειά  που  θα  δούνε  ίσως  σε  έναν ωραίο   πίνακα,  στη  μουσική  είτε  σε  μια  οποιαδήποτε  μορφή  τέχνης. Δεν  έχει  να  κάνει  μόνο  με  την  υποκριτική. Και  αυτό  έρχεται  σιγά-σιγά. Νομίζω  ότι  πιο  πολύ  τώρα  ο  κόσμος  του  καλλιτεχνικού  χώρου  και  μετά  τον  κόβιντ,  ενώθηκε  πολύ  παραπάνω  απ’  ότι  ήταν  κάποτε. Και  αυτό  είναι  ένα  ζήτημα  πολύ  θετικό.

4.Είσαι  ευχαριστημένος  από  την  πορεία  της  δουλειάς  σου;;;  Πιστεύεις  στην  τύχη  ή  στη  σκληρή  δουλειά;;;

Είμαι  πολύ  ευχαριστημένος  σαν  άνθρωπος,  σαν  Γιώργος  που  έφτασα  μέχρις  εδώ  και  μετά  σαν  καλλιτέχνης. Στο  χώρο  της  υποκριτικής  δε  μπορώ  να  πω  κάτι  συγκεκριμένο  γιατί  δεν  περίμενα  και  κάτι  συγκεκριμένο. Ό,τι  ερχόταν  κάθε  χρόνο  ήταν  μια  πρόκληση  και  αυτό  ερχόταν  από  την  τύχη  και  την  πολλή  σκληρή  δουλειά. Γιατί  η  τύχη  από  μόνη  της  θα  διαρκέσει  πολύ  λίγο ή  και  μπορεί  να  μην  έρθει  ποτέ  ή  να  πάρει  καιρό  ενώ  η  σκληρή  δουλειά  ανταμείβει και  αυτός  είναι  ο  δρόμος  για  να  καλυτερεύσεις  στη  δουλειά. Οπότε  απ’  αυτόν  τον  τομέα  μπορώ  να  πω  είμαι  πολύ  ευχαριστημένος. Ανταμείβονται  οι  κόποι  μου  κατά  κάποιο  τρόπο.

5.Από  τους  ρόλους  που  έχεις  ερμηνεύσει  είτε  θεατρικά  είτε  τηλεοπτικά  κατά  πόσον  αυτοί  έχουν  επηρεάσει το  Γιώργο  Γεροντιδάκη;;;

Δεν  είναι  μόνον  ολόκληρη  η  πρόβα  ή  ο  ρόλος  αλλά  ολόκληρο  το  έργο  που  διακυβεύεται. Ο  ρόλος  είναι  το  μικρότερο  κομμάτι. Σαφώς  είναι  σημαντικός  αλλά  αυτό  που  παίζει  είναι  το  έργο,  είναι  αυτά  που  χρειάζεται  να  βγάλει  ο  καθένας  σε  μια  πρόβα,  οι  ερωτήσεις  που  γίνονται. Μια  πρόβα  είναι  μια  διαδικασία  ανοιχτής  συζήτησης  με  πολύ  έντονες  τις  ψυχές. Αυτό  σαφώς  υπερβαίνει  τον  άνθρωπο  και  σου  φέρνει  αναμνήσεις,  σκληρές  αναμνήσεις,  αναμνήσεις  ότι  χρειάστηκε  κόπος  για  να  πεις  κάτι,  αναμνήσεις  καλής  μέρας,  κακής  μέρας. Μαθαίνεις  να  καλυτερεύεις  από  οποιαδήποτε  δουλειά. Όσο  διαρκεί  αυτό  επειδή  βρίσκομαι  στον  καλλιτεχνικό  χώρο  κάθε  μέρα  έχω  το  προνόμιο  να  είμαι  με  καινούριους  ανθρώπους  για  να  αναδειχτούμε  και  παράλληλα  για  να  κάνουμε  κάτι,  μια  δουλειά. Μέσα  από  αυτή  τη  διαδικασία  παίρνω  κάτι  και  κυρίως  από  τους  συναδέλφους  μου  και  μέσα  από  αυτή  τη  συνεργασία  γίνομαι  καλύτερος.

6.Κωμωδία-Δράμα: Τι  σε  εκφράζει  και  γιατί;;;

Δε  με  εκφράζει  τίποτα  από  τα  δύο  αλλά  περισσότερο  η  ζωή. Γιατί  η  ζωή  μέσα  στο  επάγγελμα  που  κάνω  είναι  ένας  ρόλερ  κόστερ  και  για  γέλια  και  για  κλάματα  μερικές  φορές. Οπότε  η  δουλειά  που  κάνω  έχει  τα  ανοδικά  της  σημεία  και  τα  κακά  της,  αυτό  είναι  και  μια  μελοδραματική  σειρά  και  μια  κωμική  σειρά. Δεν  ξεχωρίζω  κάτι  γιατί  η  ζωή  είναι  και  τα  δύο  πράγματα.

7.Γιατί  ο  ρόλος  του  Μελέτη  κέρδισε  τόσο  πολύ  το  κοινό  στις  Άγριες  Μέλισσες;;;

Δεν  είναι  μόνο  ο  ρόλος  που  υποδύθηκα  εγώ  αλλά   όλοι  οι  ρόλοι. Με  γερές  βάσεις,  με  στιβαρούς  χαρακτήρες  που  είχαν  βάθος  που  δεν  τους  έλειπε  κάτι. Και  νομίζω  ότι  αφού  μιλάμε  για  ρόλους  που  αγαπήθηκαν  ίσως  είναι  ένας ήρωας- αντιήρωας,  ένα  παιδί,  ένας  νέος,  ένας  άντρας  με  απίστευτη  ψυχοσύνθεση  με  όλα  αυτά  που  πράττει. Και  η  απώλεια  του  ματιού  και  ο  τρόπος  που  το  διαχειρίστηκε  ο  ίδιος  δείχνει  έναν  αρκετά  δύσκολο  χαρακτήρα  για  να  μπορέσει  κάποιος  να  τον  καταλάβει. Με  πολλή  δυσκολία,  με  μεγάλες  απώλειες,  με  πόνο  αλλά  με  μια  υπερηφάνεια  το  σηκώνει  όλο  αυτό. Ήταν  παλληκάρι,  μάλλον  γι’ αυτό. Ό,τι  ερχόταν  το  αντιμετώπιζε  με  πολύ  μεγάλο  θάρρος,  ακόμη  κι  αν  ήταν  λάθος.

8.Παιδικό  Θέατρο: Πού  στοχεύει;;; Υπάρχουν  σοβαρές  παιδικές  σκηνές  που  να  αγγίζουν  την  παιδική  ψυχή;;;

Το  παιδικό  θέατρο  θέλει  να  εκπαιδεύσει  τους  νέους  ανθρώπους  που  αποτελούν  το  νεανικό  κοινό  και  είναι  βέβαια  απαιτητικό  κοινό,  ένας  σκληρός  κριτής  που  άφιλτρα  μπορεί  να  σου  πει  το  οτιδήποτε,  να  κάνει  το  οτιδήποτε. Είναι  ένα  μεγάλο  σχολείο  το  να  κάνεις  παιδικό  θέατρο  και  είναι  πάρα  πολύ  σοβαρό. Και  φυσικά  υπάρχουν  παιδικές  σκηνές. Για  να  μπορέσει  να  εκπαιδευτεί  ένα  παιδί  δε  σημαίνει  ότι  το  πας  στο  σχολείο  και  εκπαιδεύεται  μόνο,  δε  σημαίνει  ότι  το  πας  στον  αθλητισμό  και  μαθαίνει  να  παίζει  μόνο,  δε  σημαίνει  ότι  το  πας  θέατρο  και  μαθαίνει  ιστορίες  οι  οποίες  θα  το  κάνουν  καλύτερο  μόνο. Ή  στο  τέλος,  είναι  ένας  καθημερινός  αγώνας  που  ξεκινάει  σε  ένα  σπίτι  ότι  το  παιδικό  θέατρο  μπορεί  να  εκπαιδεύει  τους  μικρούς  αλλά  να  γίνει  αντιληπτό  ότι  είναι  και  για  τους  μεγάλους  στους   οποίους  θυμίζει  και  επιμένει  ότι  είναι  και  αυτοί  παιδιά  πιο  αθώα,  πιο  ήρεμα,  πιο  ανθρώπινα. Οπότε  θεωρώ  ότι  ο  τρόπος  που  θα  παρακολουθηθεί  μια  παράσταση  έχει  να  κάνει  με το  τι  κοινό  υπάρχει. Επομένως  αυτό  το  κοινό  πρέπει  να  είναι  εκπαιδευμένο. Όπως  σιγά-σιγά  βλέπω  ότι  υπάρχουν  και  παιδικά  θέατρα  που  δεν  είναι  μόνο  οι  παιδικές  παραστάσεις  που  οι  γονείς  αφήνουν  τα  παιδί  τους  μόνο  για  να  ξεσκάσει  και  το  αφήνουν  ανεξέλεγκτο. Το  παιδικό  θέατρο  έχει  γίνει  ένα  θέατρο  που  εξάγει  πραγματικά  εξαιρετικά  αποτελέσματα  και  με  παιδιά  που  συμμετέχουν  πάρα  πολύ  και  επίσης  πολλούς  γονείς  που  φέρνουν  τα  παιδιά  τους  για  να  εκπαιδευτούν. Και  φυσικά  αυτό  είναι  πολύ  όμορφο.

9.Πες  μου  λίγα  λόγια  για  τις  παραστάσεις  του  θεατρικού  έργου  στο  οποίο  συμμετέχεις ‘’Διάλεξε  το  θάνατο  σου  Αγάπη  μου’’. 

Είναι  ένα  όμορφο  ταξίδι  δύο  χρόνων. Εξαιρετικοί  συνεργάτες,  ένα  πολύ  όμορφο  κείμενο,  ένα  πολύ  ωραίο  κοινό  που  γέμιζε  κάθε  βράδυ  το  θέατρο,  μια  επιτυχία  πραγματικά  ομαδική  με  αρχηγό  την  Κάτια,  ένα  υπέροχο  θέατρο  με  μια  πανεμορφη  πορεία,  με  πολύ  ωραία  μαθήματα. Είμαστε  πολύ  χαρούμενοι  με  όλο  αυτό.

10.Μετά  τη  συμμετοχή  σου  σε  πρωταγωνιστικό  ρόλο  στην  επιτυχημένη  σειρά  ΣΑΣΜΟΣ  αλλά  και  τη  συνεργασία  σου  με  την  Κάτια  Δανδουλάκη  στο  θέατρο  υπάρχουν  προτάσεις  για  νέες  δουλειές;;;

Όλοι  δεχόμαστε  προτάσεις  και  φυσικά  υπάρχουν  προτάσεις  και  τις  εξετάζουμε.  Είμαστε  σε  μια  διαδικασία  συζητήσεων  με  ανθρώπους  που  εκτιμώ  και  από  κει  και  πέρα  θα  δούμε  πώς  θα  καταλήξουν. Και  αού  τελειώσω  με  το  ΣΑΣΜΟ  και  τα  υπόλοιπα  θα  είναι  κάτι  το  οποίο  θα  φτιαχτεί  και  θα  σκεφτούμε  όλοι  μαζί  τι  θέλουμε  ο  καθένας  ξεχωριστά.

11.Υπάρχουν  ρόλοι  ή  συνεργασίες  που  θα  ήθελες  να  κάνεις;;;

Σέβομαι  πάρα  πολύ  τους  συναδέλφους  μου  και  μαθαίνω  πολλά  από  αυτούς. Και  βέβαια  ανυπομονώ  για  μια  οποιαδήποτε  συνεργασία  που  μπορεί  να  με  πάει  μπροστά. Σαφώς  μπορείς  να  ξεκινάς  με  κάποιους  ανθρώπους  αλλά  πραγματικά  με  έχει  διδάξει  η  ζωή  και  η  δουλειά  ότι,  ό,τι  κι  αν  έχω ίσως   ονειρευτεί,  έχει  γίνει. Κάτι  το  οποίο  δεν  περίμενα  και  δε  φανταζόμουν. Οπότε  δεν  είναι  ότι  με  κάποιους  δεν  έχω  παίξει. Αντίθετα  έχω  παίξει  με  πολλούς  ανθρώπους  και  μακάρι  να  παίξω  με  πολύ  περισσότερους.

12.Από  τη  συνεργασία  σου  με  την  Κάτια  Δανδουλάκη,  τηλεοπτικά  και  θεατρικά,  τι  έχεις  αποκομίσει;;;

Η  Κάτια  είναι  ένα  τεράστιο  σχολείο  για  το  τι  σημαίνει  ηθοποιός,  επαγγελματίας,  για  το  τι  σημαίνει  ένας  άνθρωπος  που  είναι  αθλητής,  μαραθωνοδρόμος. Η  συνεργασία  μας  μπορεί να  θεωρηθεί  επιτυχημένη  και  ίσως  είναι  επιτυχημένη  δηλαδή  έχουμε  3  στα  3  με  πολύ  ωραίες  στιγμές. Αυτό  είναι  που  κρατάω   και  δε  μένω  στην  επιτυχία  αν  έγινε  εισπρακτική  επιτυχία  ή  οτιδήποτε  άλλο. Κοιτάζω  τη  μεταξύ  μας  επιτυχία  που  είναι  εξαιρετική.   Γιατί  αυτή  η  επιτυχία  είναι  και  προσωπική  και  δεν  έχει  να  κάνει  με  τη  δουλειά. Η  Κάτια  είναι  ένας  άνθρωπος  που  είναι  εκεί  για  σένα  και  αυτό  είναι  πολύ  δύσκολο  να  το  πετύχεις  στις  μέρες  μας. Είναι  αυτή  η  ανθρωπιά  που  είπαμε  στην  αρχή  ότι  λείπει. Εξαιρετικός  επιχειρηματίας,  εξαιρετική  θιασάρχης,  είναι  ο  τρόπος  που  κινείται. Δεν  έχω  να  σου  πω  μια  συμβουλή  που  μου  είπε  γιατί  απλά  η  Κάτια  έχει  ένα  τρόπο  να  μην  τα  λέει. Είναι  ο  τρόπος  που  σου  δείχνει  όλα  αυτά. Υπάρχει  ένας  μαγικός  τρόπος  που  το  κάνει. Και  είναι  ένα  εξαιρετικό  σχολείο  για  το  πώς  κινείται  πάνω  στη  σκηνή,  για  το  πώς  κινείται  πίσω  από  τη  σκηνή. Γι’  αυτό  την  εκτιμώ  και  μάλιστα  που  μου  έδωσε  την  ευκαιρία  να  παίξουμε  αυτή  τη  φορά  σε  μια  θεατρική  παράσταση.  Είναι  ένα  δώρο  που  μου  έκανε  και  το  εκτιμώ  και  θα  το  εκτιμώ    πάντα. Είναι  ένας  άνθρωπος  που  τον  έχω  σαν  οικογένεια. Είναι  οικογένεια  και  έχουμε  περάσει  υπέροχες  στιγμές  μαζί  και  συνεχίζεται  το  ταξίδι  ακόμα. Και  έχουμε  ακόμα  πολύ.

Μοιραστείτε το άρθρο