1.Φθινοπωρινή Ιστορία: Ο Έρωτας ισχύει για όλες τις ηλικίες;;; Eίναι δύσκολο να συνυπάρχουν άνθρωποι που έχουν αποφασίσει να μην αγαπήσουν και εμπιστευτούν;;;
Ο έρωτας ισχύει για όλες τις ηλικίες ανεξαιρέτως και με τα ίδια σχεδόν συμπτώματα παρά τη λογική και την πείρα που υποτίθεται ότι συσσωρεύουμε με τα χρόνια. Είναι συγκινητικό το κατά πόσο τα συμπτώματα είναι ίδια σε όλες τις ηλικίες. Ευτυχώς ή δυστυχώς το θέμα αυτό δεν είναι θέμα απόφασης λογικής. Ευτυχώς η έλξη, το συναίσθημα και οτιδήποτε άλλο δεν ακουμπάει στη λογική, εργάζεται υπέρ μας ή εναντίον μας, δεν πείθεται από τη λογική. Βέβαια διατηρούμε κάμποσο τη λογική μας με τα επιχειρήματα, τις άμυνες που μια ζωή έχουμε κτίσει αλλά όταν είναι να είναι μαζί δύο άνθρωποι είναι κάτι που ξεπερνάει όλες αυτές τις άμυνες και τις ασπίδες και αυτό είναι ωραίο κατά βάθος. Γιατί θα ήταν πληκτικό να υπακούμε μόνο στη λογική και να ξέρουμε τι έρχεται δηλαδή να ξέρουμε το αύριο δεδομένου ότι το έχουμε σχεδιάσει.
2.Ποια η ανταπόκριση του κοινού στη συγκεκριμένη παράσταση;;;
Είναι συγκινητική γιατί έρχονται από όλες τις ηλικίες και βεβαιώνουν αυτό που είπαμε στην αρχή για τα κοινά στοιχεία σε όλες τις ηλικίες. Συγκινούνται επειδή δεν είναι εύκολο μελό γιατί καταλαβαίνουν και χαίρονται με το χιούμορ, αντιλαμβάνονται την ελαφρώς σατυρική διάθεση που υπάρχει στην παράσταση από τη Βάνα Πεφάνη και από εμάς. Είναι συγκινητικό που χαίρονται πάρα πολύ και φεύγουν ευτυχείς.
3.’’Μόνο οι γενναίοι αγαπούν… οι άλλοι απλώς ξεγελούν τα όνειρα’’. Πόσο διαθέσιμοι είναι οι άνθρωποι για μια τέτοια γενναιότητα;;;
Η ατάκα αυτή του Άκη Δήμου με έχει σημαδέψει γιατί πάντα ήθελα να είμαι γενναία. Πάντα υπολειπόμουν στη γενναιότητα νομίζω και ακριβώς επειδή δεν είναι εύκολο, θέλει γενναιότητα να ξανοιχτείς στον γκρεμό και στον κίνδυνο που είναι ο έρωτας. Αυτό το έχει πει και η Κική Δημουλά. Είναι ένας γκρεμός, διακινδυνεύεις ό,τι έχεις κτίσει, την ύπαρξη σου και θέλει γενναιότητα για να προχωρήσεις. Δε μιλάμε για απλές συναντήσεις που εξαντλούνται στα φλερτ ή σε έναν έρωτα με ημερομηνία λήξης. Μιλάμε για τις μεγάλες στιγμές, εκεί που αποφασίζεις να αφεθείς ανοχύρωτος. Αυτό το ανοχύρωτος πάντα με τάραζε. Το θαύμαζα. Ναι, θέλει γενναιότητα. Είναι σπάνιο.
4.Ρόλοι που αγαπήσατε και έχουν να κάνουν με την ιδιοσυγκρασία σας και το χαρακτήρα σας.
Υπάρχουν ρόλοι που με πήγαν προς τα εκεί που ήθελα, που σημαίνει ότι μπορεί να είχα κάποια στοιχεία που τα καταλάβαινα οικεία αλλά σε πολλές περιπτώσεις ήταν και κάτι άγνωστο που ήθελα να εξερευνήσω με την ασφάλεια του ρόλου. Και τέτοιοι ρόλοι ήταν η Βιρτζίνια Γουλφ, η Μάρθα, η Γκωτιέ (πολύ αγαπημένος ρόλος), η Μπλανς από το Λεωφορείο ο Πόθος. Τώρα η Λίντια δεν είναι πολύ μακριά μου, την καταλαβαίνω. Είναι απέναντι, δεν είμαι έτσι. Την καταλαβαίνω πιο πολύ. Οι άλλοι τρεις ήταν σταθμοί γιατί ήταν πραγματικά ταξίδι σε ένα άγνωστο τοπίο. Αυτά με έλκουν περισσότερο.
5.Έχει ανάγκη ο καλλιτέχνης από βραβεία και διακρίσεις για να υπηρετήσει την τέχνη του;;;
Όχι βέβαια. Έχει ανάγκη από την αποδοχή του αποδέκτη. Να δικαιώσει αυτό. Πομπός και δέκτης. Αν ο δέκτης το πάρει αυτό που θέλει που σκέφτεται ο καλλιτέχνης δεν είναι εύκολο. Αν ο δέκτης το πάρει και επικοινωνήσει με το θέμα και συζητήσει γι’ αυτό μετά (αυτό σημαίνει επικοινωνώ, έχω την ανάγκη να πω κάτι είτε είναι ένσταση είτε μπράβο είτε οτιδήποτε λχ του δημιουργείς μια σκέψη) τότε αυτό είναι το ζητούμενο. Καλοδεχούμενα τα βραβεία, μια αναγνώριση επίσημη ας πούμε. Δε δουλεύεις βέβαια γι’ αυτό αλλά σίγουρα για το κοινό και για σένα. Αν αναγνωριστεί η δουλειά σου και επισήμως τότε όλα μια χαρά. Το να παίζεις στη σκηνή είναι βέβαια και μια ψυχοθεραπεία όπως είπες. Είναι αλήθεια ότι σου κάνει πολύ καλό γιατί εκεί που όλοι μας είμαστε γεμάτοι ερωτηματικά, μέσα από τους ρόλους και τα κείμενα ξαφνικά παίρνεις κάποιες απαντήσεις ή αισθάνεσαι πιο υγιής ή ξεπλένεται ένας πόνος. Όλα αυτά είναι πολύ ψυχοθεραπευτικά.
6.Έχετε πει ότι το Αργεντίνικο Τάνγκο είναι το πάθος σας. Θα δίνατε χώρο και χρόνο από την Υποκριτική σας για να ασχοληθείτε με αυτό;;;
Έχω δώσει πολύ χώρο και χρόνο γιατί το αγαπώ. Ευτυχώς δε συμπίπτουν οι ώρες της παράστασης. Σταμάτησα για λίγο γιατί είχα ένα θέμα στο πόδι. Το αποκατέστησα τώρα οπότε είμαι έτοιμη ‘’να βουτήξω’’.
7.Πολιτική και Υποκριτική: Τα έχετε υπηρετήσει και τα δύο. Έχουν κοινά στοιχεία;;;
Δεν έχουν κανένα κοινό στοιχείο. Απλώς οι ηθοποιοί κάνουν το δύσκολο να φαίνεται εύκολο, οι πολιτικοί το αντίθετο.
8. Οι νέοι καλλιτέχνες τι αντιστάσεις και τι προσμονές μπορούν να έχουν σήμερα για την πορεία τους στον καλλιτεχνικό χώρο ;;;
Νομίζω ότι αυτό δε διαφέρει στον πυρήνα του. Οι ίδιες αντιστάσεις και οι ίδιες προσμονές υπάρχουν σε όλες τις γενιές. Απλώς αλλάζουν κάποιες παράμετροι. Ας πούμε ‘’παράμετροι του τώρα μας’’. Είναι αυτοί οι γρήγοροι ρυθμοί και η επιθυμία να γίνουν όλα γρήγορα, σύντομα και περιεκτικά. Δεν υπάρχει δηλαδή η αυτοπειθαρχία και η υπομονή κάποιων προηγούμενων γενιών. Ίσως όμως υπάρχουν άλλα πράγματα που γίνονται πιο εύκολα και πιο γρήγορα και είναι υπέρ. Όπως γρήγορη πληροφόρηση που γενικώς δεν είναι καλή, γιατί δε βοηθάει κατ’ εμέ στη γνώση τη βαθιά. Η τεχνολογία σε διευκολύνει να γλυτώσεις χρόνο βρίσκοντας κάποια στοιχεία για ένα ρόλο, για ένα συγγραφέα, για μια ιστορική στιγμή που θα έπαιρνε χρόνο να τα ψάξεις και έτσι να πας παρακάτω. Το θέμα είναι πόσο πολύ λαχταράς αυτό. Εκεί είναι η ειδοποιός διαφορά. Αν το λαχταράς, αν το επιθυμείς πολύ, αν δε μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτό, βρίσκεις και την πειθαρχία και το χρόνο και όλα. Δεν διαφέρουν ιδιαίτερα στο βάθος οι γενιές.
9.Παρατηρείται σήμερα μεγάλη παραβατικότητα στην εφηβική ηλικία ακόμη και στα μικρότερα παιδιά. Πού οφείλεται αυτό και τι νομίζετε ότι θα βοηθούσε στην απάλειψη του;;;
Αυτό είναι μεγάλη κουβέντα κοινωνιολογικής φύσεως. Αλλά πολύ πρόχειρα θα πω ότι πρώτα έχουμε εξοικειωθεί από πολύ νωρίς με τη βία παντού και αυτό δεν είναι καλό. Δεύτερον οι συνθήκες της ζωής κάνουν πολλές φορές τους γονείς απρόσεχτους για να ασχολούνται όσο πρέπει με τα παιδιά. Αυτά τα δύο είναι σημεία των καιρών, είναι κοινωνικά θέματα και όντως πρέπει να τα κοιτάξουμε επίμονα και άμεσα. Επειγόντως γιατί με ανησυχεί και μένα αυτή η έξαρση της βίας.
10.Πιστεύετε ότι μπορεί να αλλάξει το παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό και να βελτιωθεί η ζωή των λαών και να γίνει αντικείμενο σεβασμού ο Άνθρωπος και τα δικαιώματα του;;;
Δεν έχω ισχυριστεί ότι έχω τις λύσεις, τις απαντήσεις αλλά ζω με αυτή την ελπίδα ότι οι ανθρωπιστικές σπουδές θα ξαναεκτιμηθούν. Αυτή τη στιγμή έχουν απαξιωθεί πλήρως και αυτό δεν είναι καλό σημάδι. Όμως επειδή έχω εμπιστοσύνη στον άνθρωπο γενικά, ζω με την αισιοδοξία ότι θα επανέλθει αυτό το περίεργο πράγμα που λέγεται σεβασμός.